Werking Rode Kruis

Federale structuur
Het Belgische Rode Kruis heeft een federale structuur. Dit betekent dat de dienstverlening en de activiteiten van de gemeenschappen autonoom zijn. Rode Kruis-Vlaanderen bepaalt zijn eigen beleid en zijn eigen koers, gericht op de dringendste noden in Vlaanderen.

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest kent een bijzondere regeling. Een aantal activiteiten zijn gemeenschappelijk en tweetalig, zoals hulpverlening bij rampen. De eerstehulpcursussen voor de bevolking zijn dan weer gemeenschapsgebonden en worden apart georganiseerd. De organisatie van de Duitstalige Gemeenschap werd om praktische  redenen geïntegreerd in die van de Franstalige Gemeenschap.

300 afdelingen in Vlaanderen
Het Rode Kruis werkt dicht bij de mensen. Alleen al in Vlaanderen zijn er zo’n 300 plaatselijke afdelingen, in bijna elke gemeente is er dus wel een. De Rode Kruisvrijwilligers sporen ter plaatse de belangrijkste noden op en proberen daarop in te spelen. Als werkgebied kan een afdeling een gemeente, een stad, een deelgemeente of een groep gemeenten hebben.

Bijna 14.000 vrijwilligers
De ruggengraat van het Rode Kruis zijn natuurlijk de vrijwilligers. Ze zijn heel talrijk in Vlaanderen en staan klaar om anderen te helpen. Zij zetten zich dagelijks in, dus is het niet meer dan normaal dat zij een belangrijke stem hebben in het beleid van het Rode Kruis. Om dit democratisch te laten verlopen, bestaat de beleidsstructuur maar uit drie niveaus die uitsluitend uit vrijwilligers bestaan:

De Gemeenschapsraad is het hoogste beleidsorgaan van Rode Kruis-Vlaanderen. Het bepaalt het algemene beleid.
De Afdelingsraad is verantwoordelijk voor het plaatselijke beleid.
De Regioraad vormt de schakel tussen beiden.

Een beperkt team van beroepskrachten
Een 170-tal beroepskrachten ondersteunen vanuit de centrale diensten en de provincies de activiteiten van de vrijwilligers in Vlaanderen. Opleidingen en bijscholingen organiseren, de technische evoluties op de voet volgen, kwalitatieve hulpmiddelen aankopen… Het zijn taken die de beroepskrachten in de hoofdzetel op zich nemen.

Zo’n 900 andere beroepskrachten voeren taken uit die door hun aard niet door vrijwilligers kunnen worden uitgevoerd. De meesten werken voor de Dienst voor het Bloed in de bloedtransfusiecentra. Zij zorgen er voor de afname, controle, verwerking en distributie van bloed en afgeleide producten.

Ook de opvangcentra voor asielzoekers worden door beroepskrachten draaiende gehouden. Een beperkt aantal beroepskrachten werkt in ziekenwagendiensten met 24 uur op 24-permanentie. Rode Kruis-Vlaanderen zendt jaarlijks ook een 20-tal gespecialiseerde beroepskrachten op missie naar het buitenland.